خشک کردن پروبیوتیک ها بی رحمانه است. یک افزایش 5 درجه سانتیگراد می تواند تعداد سلول های زنده را به 1 ¢ 2 log ¢ کاهش دهد و یک فرهنگ برتر را به یک پودر کالا تبدیل کند.
سه اهرم مهندسی برای زنده ماندن سلول در هنگام خشک شدن مهم هستند:
-
دقت دمای ورودی (± 2 °C) ، نه فقط دقت نقطه تنظیم.یک خشک کن اسپری که در 170 درجه سانتیگراد در ورودی کار می کند با تنظیم ضعیف PID به طور معمول در طول نوسانات نرخ تغذیه به 180 + ° C افزایش می یابد و پروتئین های دیواره سلولی را ناهنجار می کند.به دنبال خشک کن هایی با گرمایش چند منطقه ای و کنترل حرارتی حلقه بسته باشید.
-
تقارن زمان اقامتتوزیع دم بلند در یک اتاق معمولی به این معنی است که برخی از ذرات 40 ٪ 60 ثانیه، برخی دیگر 8 ٪ 10، آهسته می میرند.طرح های پنوماتیک + سایکلون با توزیع زمان اقامت باریک 10 ٪ 20٪ بیشتر CFU / g را در همان دمای خروجی حفظ می کنند.
-
دمای خروجی به عنوان KPI واقعی.اکثر اپراتورها ورودی را کنترل می کنند اما قابلیت زنده ماندن سلول تقریباً خطی با خروجی ارتباط دارد (معمولاً 65 ° C برای لاکتوباسیلی ها ، 55 ° C برای بیفیدوس). ورودی یک پارامتر فرآیند است.خروجی پارامتر زنده ماندن است.
روند ثانویه ای که ارزش مشاهده دارد: رویکردهای ترکیبی بستر مایع + اسپری برای گنجاندن پروبیوتیک ها در یک ماتریس نشاسته یا پروتئین در طول مرحله خشک شدن.نتیجه این است که تعداد قابل دوام بالاتر پس از 12 ماه نگهداری در قفسهدر حال حاضر CDMO های اروپایی در زمینه فرمول نوزادان در حال مشخص کردن این خطوط یکپارچه به عنوان پیش فرض در RFQ های جدید هستند..
بازار جهانی پروبیوتیک ها همچنان به میزان ۷/۸ درصد در سال رشد می کند، و تنگنایی دیگر ظرفیت تخمیر نیست، بلکه خشک کردن و تثبیت آن است.تیم های خرید که خشک کردن را به عنوان یک ماده اصلی در نظر می گیرند، تمایل دارند 15 تا 25 درصد از بازده نظری را از دست بدهند.درمان آن به عنوان یک مرحله فرآیند حیاتی با پروتکل های FAT که شامل آزمایش CFU / g در نرخ های تغذیه متعدد است معمولاً در دو دسته تولید خود را پرداخت می کند.
